Psychoterapia grupowa w podejściu analizy grupowej wyrasta z przekonania, że człowiek od początku swojego życia kształtuje się w relacjach i w sieci społecznych powiązań. Jest jednostką, która od razu pojawia się na świecie w jakiejś grupie, która na nią oddziałuje. Jej twórcą był S.H. Foulkes, który zwrócił uwagę na to, co dzieje się pomiędzy ludźmi, jaką rolę pełni komunikacja, nieświadome procesy i dynamika całej grupy.

Istotą analizy grupowej jest rozumienie grupy jako całości, w której ujawniają się indywidualne doświadczenia, wzorce relacyjne i konflikty wewnętrzne uczestników. To, co jednostka przeżywała wcześniej w relacjach rodzinnych czy społecznych, odtwarza się w relacjach z innymi członkami grupy oraz z terapeutą. Dzięki temu możliwe staje się nie tylko uświadomienie tych wzorców, ale również ich przeżycie w nowy sposób w bezpiecznym, terapeutycznym środowisku.

Stała grupa pełni też funkcję lustra. Uczestnicy widzą siebie w reakcjach innych, mogą doświadczać zarówno podobieństw, jak i różnic. Wspólne przeżywanie, dzielenie się emocjami oraz możliwość bycia usłyszanym i zobaczonym przez innych umożliwiają poznawanie siebie głębiej i szukaniu oraz utrwalaniu nowych sposobów bycia w relacji. Ważną częścią terapii grupowej jest również doświadczenie przynależności i poczucie, że nie jest się samemu w swoich trudnościach.

Analiza grupowa zakłada, że uzdrawiające jest nie tylko to, co mówi terapeuta, ale przede wszystkim to, co wydarza się w samej grupie. To właśnie relacje, interakcje i procesy zachodzące między jej członkami stają się głównym narzędziem zmiany. Ten sposób pracy umożliwia głęboką transformację na poziomie indywidualnym i międzyludzkim.

Praca w grupie jest długoterminowa, spotkania odbywają się raz w tygodniu przez 1,5h w stałej, maksymalnie 8 osobowej grupie.